
COMIX #15 with a main story designed by Mottura. Very beautiful cover and perhaps one of the finest of the New Period. The fifteenth COMIX has six stories. Let's go see them slowly.
The first story is a 32-page story dedicated to Dylan Dog, with Mickey Mouse in the role of Dylan Mouse, from Paolo Mottura's pen.
Summary:
Mickey wears Dylan Dog's jacket and shirt, one of the most historic comic heroes, and he undertakes to solve the strangest mysteries... A collectible story of the leading creators Tito Farachi and Paolo Motura.
The story, which is a tribute to Detective character Dylan Dog, has Mottura's wonderful design, with a relatively good script. I'd prefer a little more action and chase. But I liked it a lot. To add that the articles on history were excellent. They had comparisons with the original character and information from the creators. So... 8–8,5/10.
The second story is "The Atomic Bomb"Carl Barks.
Summary:
Donald invents an atomic bomb, which causes people to lose their hair!
This story, we don't know why, but it had its original old coloring and coloring used by Americans in other publications, such as 2008. (Look) Here. (see difference). I can't say I've been very upset by the old coloring, but it kind of bothered me that the story got into the reduced first frame... In the regular version it's like this:

Whatever. This is a wonderful story by Barks, which does look like the Crazy Chemical (which is better as a story, though). The early Barks plan is wonderful to me! 8/10 We'll put it on.
The third story is "Sweetwater Sea Wolves".
Summary:
Little Explorers give their leader a very noisy watch, which at first causes them numerous problems, but then proves the cause for their unprecedented success in fishing.
Nicely designed story from Gippes, but the script didn't drive me crazy for some reason. I think he was a little behind somewhere or he seemed a little over-the-top. Little explorers seemed kind of "unrelated," and I don't think we're used to them like this, and they didn't use their all-wise book...
So we'll put the 7,5/10.
Fourth story is "A Famous Zero" Noel Van Horn.
Summary:
Donald makes money using his misfortune.
Nice plan with some problems, but what I liked best is the original idea! We've never seen Donald work and make money through the misfortune that's been beating him all this time. I think it is very clever, but it has been used very well in pages.
It gets comfortable. 8/10.
Fifth story is "The Sand of Time".
Summary:
Uncle Scrooge and his nephews travel to the Hunza Valley, in order to learn the secret of the long life of local residents.
Well, that story was nice, but I'll assess it from Two sides! First of all, the plan is very good and it should be said that it was one of the stories I had predicted at the forum of COMIX Wiki that it would enter and eventually enter! (For issues forecasts look this article) If we take it as a regular story, then we give her one 7,5-8/10, Because I wanted something to happen before they got to Hunza, to face a challenge. Otherwise, if we want to take it as a story based on Barks's same name pedestrian account, we saw in COMIX 121 (and you can read it). Here.) then we'll put one 7/10. And that's because it doesn't follow the story entirely, but Barks' illustrations, which have ducks and not anthropomorphic dogs as residents of Hunza, seem much better than history. I generally expected the story to be better.
Sixth story (and even two-page) is "The hills of peace" by Barks.
Summary:
Donald's attempt to climb ends in an absolute fiasco.
Barks' double story, in terms of design, was very good, but the script and generally seems to me about the story that the two pages are suffocatingly restrictive. So I can't decide exactly what grade to put on, but say it's very good two-fold.
So... 7-8/10.
This COMIX in its structure is one of the best issues and perhaps the best issue structurally (especially in issues of this form, which have relatively large stories and some smaller ones) and gets overall for the excellent articles, one 8–8,5/10. The articles in the issue and especially that about Dylan Dog, which I found excellent as presentation and comparison, were wonderful! To stress that one-page stories fortunately we didn't have, but the ads were OK. Nothing like the previous issue!
In the next COMIX we'll see a main 43-page story, “The Great Encyclopedia” The Paolo Motura. (More) in our article on advertising) It's on Tuesday, October 27th. For the rest of the stories of the issue, nothing more is known, but only that we will have a story of Barks.
This work is licensed Creative Commons Creator-Non-Trade Report- Not Derivatives 3.0 Non-imported










No comments
Kriton
7 October 2015Η άμμος τού χρόνου είναι από τις αγαπημένες μου ιστορίες τού Μπαρκς. Όχι όμως με το δανέζικο σενάριο του Tom Anderson, αλλά στην εκδοχή που ξαναέγραψε ο Geoffrey Blum για την αμερικανική έκδοση της ιστορίας. Σύμφωνα με την εισαγωγή στο Uncle Scrooge 216, Το νέο σενάριο για κόμικς τού Geoffrey Blum αντλεί από [το κείμενο της ιστορίας τού Barks] και το άρθρο τού Geographic [για τη Χούνζα] με την ελπίδα να συλλάβει την αρχική έμπνευση και πρόθεση του Παπιάνθρωπου.
Συγκρίνετε κάποια κείμενα από την έκδοση τού Κόμιξ, που υποθέτω ακολουθεί σχετικά πιστά το δανέζικο σενάριο, με μεταφράσεις από το σενάριο του Blum:
Σελ.2, καρέ 3–4:
T.A.: Το ίδιο θα συμβεί, αν ορίσω ως κληρονόμο τον Δήμο τής Λιμνούπολης! Όμως, τα λεφτά μου είναι πολύτιμα… Δεν θέλω να τα αφήσω να κάνουν φτερά! Όλο αυτό το χρήμα είναι μια συλλογή που πρέπει να μείνει ανέπαφη! Πρέπει να την φροντίζει κάποιος που την πονάει… όπως εγώ!
G.B.:Οι εθνοπατέρες τού Δήμου τής Λιμνούπολης δεν είναι καλύτεροι! Ανάμεσα στις αγαθοεργίες και στα εκλογικά κονδύλια, θα κατέβαζαν την στάθμη στα ενενήντα πόδια μέσα σε ένα λεπτό! Δημόσιοι λειτουργοί, σου λένε! Δεκάρα τη δεκάρα έφτιαξα αυτήν την περιουσία και μέρα με τη μέρα την αποταμίευα! Έμεινα παγωμένος και πεινασμένος και χωρίς φίλους και όλα αυτά για να την δω να μεγαλώνει. Είναι όλη μου η ζωή… Τίποτε άλλο δεν μετράει!
Νομίζω ότι αυτό το κομμάτι δείχνει πιο πειστικά τα κίνητρα του Σκρουτζ, να αναζητήσει τη μακροζωία, που στη δανέζικη εκδοχή μοιάζουν ταπεινά.
Σελ.4, καρέ 4–5:
T.A.: Βεβαίως! Περάστε! Δυστυχώς, όμως, δεν έχω σόμπα! Δεν υπάρχουν καυσόξυλα στα μέρη μας, παλικάρι μου! Όλοι μας τουρτουρίζουμε…
G.B.: Περάστε, ξένοι, και καλώς ήρθατε! Όμως το σπίτι μου δεν είναι πιο ζεστό από το ορεινό πέρασμα! Τα ξύλα σπανίζουν στην κοιλάδα μας! Όσα κλαράκια μαζεύουμε, πρέπει να τροφοδοτήσουν τις φωτιές για το μαγείρεμα! Ο Σαχίμπ θα είναι πιο ζεστά εδώ έξω στον ήλιο!
Σελ.7, καρέ 4:
T.A.: Η αγαπημένη μου διασκέδαση είναι η δουλειά μου! Λατρεύω τα γιακ μου! Περνάω υπέροχα μαζί τους!
G.B.: Χόμπυ; Δεν καταλαβαίνω, νεαροί κύριοι! Σηκώνομαι την αυγή να φροντίσω τα γιακ μου και αποσύρομαι τη νύχτα για να ονειρευτώ τη βοσκή τής επόμενης ημέρας!
Σελ.7, καρέ 7–σελ.8, καρέ 3:
T.A.:
—Θέλετε λίγο τσάι, ξένοι;
—Ευχαριστούμε, αλλά… να μένει! Είναι πολύ δυνατό για μας!
—Θέλουμε να μας πείτε πώς διασκεδάζετε!
—Τι κάνετε όταν δεν υφαίνετε…
—…ή δεν πίνετε τσάι;
—Τίποτα! Υφαίνω όλη μέρα! Μου αρέσει τόσο πολύ να υφαίνω χαλιά, που ξεχνάω ακόμα και να πάω για ύπνο!
G.B.:
—Παιδιά, θέλετε ένα ωραίο, ζεστό φλιτζάνι τσάι;
—Όχι, ευχαριστούμε Σούνι Μπέγκουμ! Ήρθαμε να σε ρωτήσουμε ένα αίνιγμα—!!
—Τι είναι αυτό που κάνουν οι γυναίκες τής Χούνζα….
—…όταν δεν υφαίνουν ή μαγειρεύουν…
—…ή φτιάχνουν τσάι από βερίκοκα;
—Να μην υφαίνουν…;! Τι χαζή ιδέα! Δεν κάνω τίποτε άλλο, νύχτα ή μέρα! Είναι όλη μου η ζωή και η μοναδική μου ευχαρίστηση!
Σελ. 10 ,καρέ 7:
T.A.:
—Το χρήμα ξανάνιωσε τον θείο Σκρουτζ!
—Μακάρι να είχε την ίδια επίδραση…
—και σ’ εμάς!
G.B.:
—Ωχ, η πλάτη μου! Λέτε αυτή η θεραπεία να δουλέψει και για μας;
—Αποκλείεται! Θέλεις να ζήσεις για πάντα, Λιούη;
—Κάνοντας αυτό που κάνει ο θείος Σκρουτζ; Όχι, ευχαριστώ!!
Πολύ πιο ποιητική η γλώσσα του Blum, και το τέλος του είναι το αντίθετο απ’ ό,τι στο δανέζικο σενάριο.
Αν μπορείτε να βρείτε κάποια από τις αμερικανικές εκδόσεις τής ιστορίας, αξίζει να τη διαβάσετε. Ίσως τότε να γίνει και η δική σας αγαπημένη ιστορία!
komixwiki
7 October 2015Πραγματικά έχεις δίκιο! Προσωπικά η έκδοση που έχουμε μου φαίνεται λειψή. Της λείπει κάτι… Τα κείμενα που μας δίνεις είναι όντως πιο εντυπωσιακά αλλά και το τέλος το βρίσκω επίσης καλύτερο. Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο Κρίτων!
apetoussis82
7 October 2015Που έχει εκδοθεί η αμερικανική εκδοχή της ιστορίας, γραμμένη από τον Τζ. Μπλουμ? Στο US#216 που αναφέρεις, το inducks δίνει την δανέζικη ιστορία. Την αμερικάνικη δεν την βρίσκω στο inducks.
Kriton
7 October 2015Η ίδια ιστορία είναι. Απλώς οι αμερικανικές εκδόσεις χρησιμοποιούν το κείμενο του Blum. (Δες το σαν μετάφραση, στα «Αμερικανικά»!)
apetoussis82
8 October 2015Αχά!
Kriton
9 October 2015Επικοινώνησα με την Καθημερινή για το ενδεχόμενο να χρησιμοποιούσαν την εκδοχή τού Blum, όταν θα ξαναδημοσιευτεί η ιστορία του χρόνου στη Μεγάλη Βιβλιοθήκη Ντίσνεϋ. Δυστυχώς, αν και την έχουν υπ’ όψιν τους, η απάντησή τους ήταν «για την σχεδιαστική εκδοχή του Βίκαρ, η μετάφραση που για τεχνικούς και άλλους λόγους προτείνεται είναι του Δανέζικου οίκου. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.»
Δεν εξηγούν τους τεχνικούς και άλλους λόγους, αλλά φαντάζομαι ότι έχουν σχέση με πνευματικά δικαιώματα ή/και την πολιτική τής Ντίσνεϋ, οπότε κατανοώ αυτό το «δεν μπορεί να γίνει αλλιώς».
Kriton
7 October 2015Τα βερίκοκα, από τα οποία γίνεται το τσάι στο σενάριο του Blum, δεν μπήκαν τυχαία. Τα ξερά βερίκοκα είναι ένα από τα βασικά στοιχεία διατροφής των κατοίκων τής κοιλάδας τής Χούνζα, σύμφωνα με ένα ντοκιμαντέρ, που είχα δει. Το ίδιο και για το ορεινό μονοπάτι, που αναφέρει ο γέρος με το κρύο σπίτι. Σύμφωνα με το ίδιο ντοκιμαντέρ, μια από τις ασχολίες των κατοίκων είναι και το να συντηρούν τμήμα ενός ορεινού μονοπατιού, το οποίο δεν είναι εντελώς σαφές πού καταλήγει. Αυτό από μόνο του είναι ιδέα για μια συνέχεια τής ιστορίας!
komixwiki
7 October 2015Ενδιαφέροντα όλα αυτά αλλά εδικά αυτό για το μονοπάτι. Ελπίζω να δούμε συνέχεια 😉
dark_tyler (@dark_tyler)
7 October 2015Πάρα πολύ κοντά στο τέλειο τεύχος. Ένα μεγάλο μπράβο.
apetoussis82
7 October 2015Σχετικά με την ιστορία “Η Ατομική Βόμβα”, βάσει του inducks φαίνεται ότι η αρχική εκδοχή της ιστορίας ήταν σε μορφή στριπ (μία γραμμή ανά σελίδα) και η πρώτη σελίδα της ιστορίας όπως δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά φαίνεται εδώ: http://coa.inducks.org/issue.php?c=us/CGW+Y+1#01
Η σελίδα που δίνεται στην παρουσίαση πιο πάνω είναι μια ιταλική εκδοχή που δημοσιεύθηκε το 2003, ενώ πιο πριν εμφανίστηκε και σε ολλανδική έκδοση το 1984.
komixwiki
7 October 2015Ναι και η μόνη τους διαφορά στην ίδια σελίδα ήταν τα χρώματα εάν θυμάμαι καλά…
Kriton
7 October 2015Νομίζω ότι κατάλαβα γιατί ο χρωματισμός τής ιστορίας είναι έτσι πρωτόγονος: πρέπει να πρόκειται για φωτογραφική αναπαραγωγή τής πρώτης εκδόσεως της ιστορίας, καθώς έχει το πρωτότυπο τέλος, όπου ο Ντόναλντ πουλάει ελιξίριο τριχοφυΐας στους Λιμνουπολίτες, που ο ίδιος τους είχε κάνει φαλακρούς. Σε όλες τις επόμενες εκδόσεις, αυτό λογοκρίθηκε (μην το ψάχνετε· εδώ λογοκρίνανε ιστορία τού Ρόζα, επειδή έδειχνε έναν από τους Λύκους να έχει δαμάσκηνα στην τσέπη του—είναι τρελοί αυτοί οι Αμερικανοί) και το τελευταίο καρέ τροποποιήθηκε, ώστε να δείχνει τον Ντόναλντ να χαρίζει το ελιξίριο!
komixwiki
7 October 2015Το έψαξα και έχεις δίκιο! Το τελευταίο καρέ που τροποποιήθηκε είναι από τον Γίππες! Το κανονικό είναι αυτό εδώ που είδαμε στο ΚΟΜΙΞ…
Kriton
8 October 2015Απ’ ό,τι βλέπω, στην ιταλική έκδοση της βιβλιοθήκης τού Καρλ Μπαρκς υπάρχουν και οι δύο εκδοχές τής ιστορίας, συνοδευόμενες από εκτενές άρθρο, οπότε του χρόνου θα διαβάσουμε όλες τις λεπτομέρειες.
Να αναφέρω ότι αυτό που έκανε ο Γίππες ήταν να ξαναμελανώσει ολόκληρη την ιστορία, για την έκδοσή της στην μαυρόασπρη Carl Barks Library, ώστε να έχουν καθαρά σχέδια για δημοσίευση, μια και φαντάζομαι ότι τα αρχικά σχέδια θα είχαν χαθεί. Πιθανόν να σχεδίασε εκείνος το λογοκριμένο καρέ, πιθανόν όχι, αν και το πιο λογικό είναι να το έκανε αυτός.