Συνέντευξη με τον Φάμπιο Τσελόνι: Ο Θείος Σκρουτζ στην Ατλαντίδα
Για τη νέα σας ιστορία «Paperone in Atlantide» («Ο Θείος Σκρουτζ στην Ατλαντίδα»), δημιουργήσατε και το σενάριο και το σχέδιο. Τι σας ενέπνευσε να φτιάξετε μια ιστορία με τον θείο Σκρουτζ στην Ατλαντίδα; Ήταν η κλασική ιστορία του Καρλ Μπαρκς «Το Μυστικό της Ατλαντίδας»που σας ενέπνευσε ή, μήπως, κάτι άλλο;
Χαίρετε! Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάθε ιστορία που φιλοτεχνεί ένας δημιουργός οφείλεται εν μέρει σε πράγματα που έχει δει ή διαβάσει προηγουμένως· είναι αναπόδραστο. Στην περίπτωσή μου, δεν επηρεάστηκα από κάποια συγκεκριμένη ιστορία, παρά την αγάπη μου για τον Καρλ Μπαρκς. Το ξεκίνημα αυτής της ιστορίας κατέβηκε στο κεφάλι μου στη διάρκεια μιας κατάδυσης πριν από 25 χρόνια. Κολυμπούσα στο βυθό της Απουλίας (ιταλικά: Puglia) και, ξάφνου, «είδα» την αρχή της ιστορίας. Αρχικά, δεν ήταν μια ιστορία που προοριζόταν για τον Σκρουτζ Μακ Ντακ, αλλά, μάλλον, για έναν Γέρο Ψαρά, ο οποίος βρέθηκε στο επίκεντρο μιας καταιγίδας —στα ανοιχτά των Ηράκλειων Στηλών— και ναυάγησε. Στο σημείο αυτό, είδαμε στην αντανάκλαση των ματιών του τα ερείπια της Ατλαντίδας. Όλη η ιστορία, που ολοκληρώθηκε μετά από τόσα χρόνια ως μια περιπέτεια της Ντίσνεϋ, γεννήθηκε εδώ πέρα.
… και οι δυο ιστορίες στοχεύουν στην εξερεύνηση πτυχών του Σκρουτζ που σπάνια προσεγγίζονται: ο φόβος, τα όνειρα, οι αναμνήσεις του, το «αλάθητό» του.
Πόσο καιρό σας πήρε για να γράψετε το σενάριο και να σχεδιάσετε την ιστορία;Από ότι μπορούμε να δούμε, το σχέδιο και ο χρωματισμός είναι αρκετά ιδιαίτερα. Ακολουθήσατε κάποια συγκεκριμένη προσέγγιση; Συζητήσατε εκ των προτέρων με τον χρωματιστή για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα;
Γύρω στον έναν χρόνο, αλλά έγινε σχεδόν δύο, διότι εργαζόμουν και σε άλλα πράγματα ταυτόχρονα, ενώ είχα και μια πολύ απαιτητική μετακόμιση.
Από ότι μπορούμε να δούμε, το σχέδιο και ο χρωματισμός είναι αρκετά ιδιαίτερα. Ακολουθήσατε κάποια συγκεκριμένη προσέγγιση; Συζητήσατε εκ των προτέρων με τον χρωματιστή για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα;
Τα χρώματα είναι από τη λαμπρή Αλεσάντρα Αμορότι. Ήταν το πρώτο της ντισνεϋκό εγχείρημα στα κόμικς, οπότε ξεκίνησε με κάτι που δε θα έλεγε κανείς ότι είναι απλό! Συζητήσαμε σε μάκρος και συλλογιστήκαμε την κατεύθυνση που θα θέλαμε να ακολουθήσουμε. Εγώ ήθελα ο χρωματισμός να διαθέτει πολύ «συναίσθημα» και να συνοδεύει την αφήγηση και τη χρονική αλληλουχία των καρέ της ιστορίας. Επομένως, επέβλεψα εγώ προσωπικά και διηύθυνα καθένα από τα στάδια του χρωματισμού, σε συνεργασία με τον Λούκα Μέρλι.
Η μοναδική άλλη ιστορία που έχετε γράψει και σχεδιάσει είναι η «Il destino di Paperone» («Το Πεπρωμένο του Θείου Σκρουτζ»), που περιμένουμε με ανυπομονησία να δημοσιευτεί στη χώρα μας. Υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ αυτών των δυο ιστοριών;
Θα έλεγα πως δεν υπάρχει καμία πέρα από την αγάπη μου για τον πρωταγωνιστή. Παρ’ όλα αυτά, και οι δυο ιστορίες στοχεύουν στην εξερεύνηση πτυχών του Σκρουτζ που σπάνια προσεγγίζονται: ο φόβος, τα όνειρα, οι αναμνήσεις του, το «αλάθητό» του. Το νήμα που συνδέει τις δυο ιστορίες είναι η περιπέτεια.
Θα μπορούσατε να μας πείτε λίγα πράγματα για τη νέα ιστορία, χωρίς να αποκαλύψετε λεπτομέρειες για την πλοκή; Σε κάθε περίπτωση, η καλλιτεχνική επιμέλεια και ο χρωματισμός είναι εξαιρετικά!
Σας ευχαριστώ! Αυτά που μπορώ να πω χωρίς να αποκαλύψω τίποτα είναι πραγματικά ελάχιστα. Μπορώ να δηλώσω ότι δεν είναι ένα απλό κυνήγι θησαυρού, αλλά ένα ταξίδι, και, όπως όλα τα ταξίδια, δεν περιορίζεται μόνο στον έξω κόσμο. Είναι μια «συντροφική» περιπέτεια, με πολλές ιστορίες που εκτυλίσσονται παράλληλα και άλλα τόσα γεγονότα που έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν περαιτέρω. Μιλά για μύθους, θρύλους και, πάνω από όλα, για το θησαυρό που κουβαλάμε μέσα στην καρδιά μας: τα όνειρά μας.
Έχετε να αναφέρετε κάτι τελευταίο για τους Έλληνες φαν σας;
Πάντα μου λείπει η Ελλάδα. Αγαπώ τη θάλασσα, την ιστορία, το φαγητό και τους ανθρώπους της. Και, βεβαίως, τους μύθους της. Στην τελική, οφείλω ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας αυτής στην Ελλάδα, όπου ο Πλάτων τη δημιούργησε [ενν. την ιστορία/μύθο της Ατλαντίδας] και που μου έκλεψε την καρδιά. Είναι ένας ακόμα λόγος για τον οποίο θα μιλώ πάντα με ευγνωμοσύνη για την Ελλάδα.
© Disney
© Panini Comics
