COMIX #19 and 2016 begins with a republished of Don Rosa's first story "The Son of the Sun". The cover is very beautiful, but I don't like having a reprint... In fact, it is also the general structure of the issue that we will talk about below. Changes are seen on the back of the magazine. Her color from red turns black, and the font, along with the number of the issue, has grown so much, that someone with 10 degrees myopia would read them...
The nineteenth COMIX has total, 7 stories. Let's go take a look at them.
The first story "The Son of the Sun" has 26 pages, and is the first story created by Don Rosa.
Summary:
Scrooge, with the help of Donald and Huey, Louie, Dewey, tries to discover the Incas gold before Hardhearted Chrysocook.
History I've been reading, and it's very nice. Of course, I won't say script and design, because both are excellent, but I will talk about coloring. Coloring is quite inferior to what we saw in the COMIX 1 Library, and which Fantographics also adopted. Still, on page 28, when the temple blows up, they still have the English sounds/words Boom and Zom and not the Greek ones, which the Library has. (You can see the Library's publication in Kriton's article A HAPPY WORDS! 57.)
Finally, regarding the article... Of course, to be perfectly correct, Rosa said that original dream He was about to become the new Barks. Which means he changed (and was original enthusiasm) and that's what he wanted to say in Uncle Scrooge magazine #219. Rosa has already stated it many times that he considers himself a Barks fan. (especially in recent years) He wanted to pay tribute to Barks, and that's why the D.U. C.K. in all his stories.
For the above, I'll add one. 9–9,5/10.
The second story is "A Match for Inventor".
Summary:
On the eve of the day of the lovers and his sister Eros aims to succeed with her arrows Cyrus, in order to find a match in time. Her failure, however, puts her in trouble...
Let's go see the ugly side of the issue. Where do I start with the second story? From the script, which is ridiculous, or the plan, which in some phases sucks? One of the worst stories I've ever read with Cyrus and probably the worst. The story was super Mickey level, and I can't figure out what he's doing in COMIX. We'll put one on. 4,5/10.
The third story is "Political suspicions".
Summary:
Who and what haunts Mickey's dreams and leads him to criminal acts? All evidence suggests he's the culprit!
From the bitch in Harybd, who say... I wish I knew where that Noel Van Horn story came from. I didn't like the script at all, as the screenwriter worked on it, and as an idea it's pretty good. As for the plan, I don't remember seeing Mickey any worse designed in COMIX. The story wanted to make sense, but in the end it only seems ridiculous. I wonder why they put an article on this story... That's beyond me. And that story was super Mickey class, and I'm gonna ask again what these stories are doing in COMIX... A little worse than the last one, so we'll put the 4/10.
The fourth story is A fearless duck.
Summary:
Donald asks Cyrus for help so that he can gain courage and impress Daisy.
We've seen Donald in various phases of his character, but in a phase that fears up to his shadow... I don't think so. Donald is a coward in some stories, but this has always combined either with playing it fearless and with his blunders causing laughter or because he was afraid of beings like ghosts etc. Donald's got a temper and he's gonna fight a bandit instead of shaking like a kitten and giving him his money. I didn't like the fact that the story didn't contain any of the above. Donald seemed too scared. As far as the plan is concerned, that was relatively good. For ten pages she was freezingly indifferent and disappointing, I would say. So, 5/10.
The third story is "Marathon on ice".
Summary:
Donald and his nephews in a ice skate marathon.
It's been a long time since Mau Haymans' history. This is to fill the issue and it's not a big deal. As for the plan, one is good and one is not. One, 5,5/10 We'll put it on.
Sixth story is "The master of the verse".
Summary:
Donald makes generous efforts to become a member of the poetry club, in which Daisy recently enrolled. .
History designed by Marco Rota. As a script we had nothing great, but the plan was relatively good, at the level Rota has usually formed. History doesn't have much to tell, and it's a typical ten-page page from Rota's that we've been seeing for so many years at COMIX. It's pretty boring in some places. In general, from the ten - page ones used to fill the issue and not to be the third best of the issue. That in itself I think says a lot.
One 6,5/10 I think that's enough.
Seventh story is "The Crown of Queen Kazabra".
Summary:
The Duck family is looking for a treasure, with the Marrows following them once again. After several adventures, they find two chests. One has a strange crown!
The second best story of the issue by far! Nice plan and good script. History is typical, with the search for a treasure. Of course, this is where Daisy's presence plays a role, and history doesn't unfold very far from Limnoupoli. This is where there had to be an article and it doesn't exist.
One 7,5/10 We'll put it on!
Not a single page, but the five tenths, along with Hymans' five-page page, were quite tiring! To add that, beyond the last story and the main story, the letter column was more interesting than the five other stories that the issue had. Once again, the issue had too many other publications. What's gotten into them, I don't understand.
COMIX #19 was the most disappointing issue of the series and, yes, more than the series COMIX #14. I didn't think it was that bad. At least issue 14 had four very good stories and not reprints. The structure was a mess; reprint and five tenths, which we'll forget after a week. Coloring the main story could be much better. Most accompanying stories were either boring, like Rota's or Super Mickey level. They put on a reprint, they don't play it smart at all, instead of junk making some of his stories. Fantomy of Mottura or Castie. The only positive in the issue is the cover, which is very nice. But for content I cannot say the same. I finished the issue quickly and I didn't even enjoy it. It seems from afar they're experimenting with Rosa, and I believe they're doing it to increase sales! But I don't think it'll work out... We'll do the above. 6/10 as a issue. And I might get good.
The only thing keeping the issue is the reprint! And she has her issues... At some point they had said in an e-mail of a friend, that they wanted to make some new approach to Rosa's stories in relation to the past. Where is that? Are articles a new approach, or coloring, that look the same as COMIX 89? Because I think a new approach was missing from the issue. If it was the article and the introduction of the cover without logo etc. will I say that's all? Without reprinting we would have a issue similar to what Terzopoulos has been making in recent years. Full of junk stories. I don't know how much it's worth for the younger reader to give 3.50 euros for the issue. However, for the old ones who have the story 1–2 times, it is not definitely worth it.
Now let's go to the next COMIX, where we'll see a reprint of Don Rosa's history as a 26-page main story. This story has been in the past COMIX 33 in 1991 and 2008 in COMIX Library...so it's relatively recent and easy to find it... It's on Monday. 29 February. We don't know anything about the rest of the story. Of course, our presentation does not end here, as I shall say again, as in the previous presentation, a word.
The cover again is very beautiful, but a magazine is judged not only on its cover, but mainly on its contents. I will be very disappointed if Rosa's reprint is the only worthwhile story, because very simply the issue will still not be worth his money. There are so many stories that haven't been in the magazine, I say. I get some questions in mind:
- What happened to Fantomy?
- Designers like Daniel Branca, Cesar Ferilloli Pelaez, where did they go?
- Why don't they put in material from younger people like Casty, Mottura?
- Why don't reprints (since now they want reprints) of old and difficult stories? Because Rosa sells?
Several think that, because the stories they have put up so far, coincide with those they have as posters for January and February, then COMIX will continue with reprints of Rosa's stories all year, with those seen in the calendar every month as posters. Personally, I don't want to believe this and I hope it doesn't work! If they continue at the rate they go with Rosa's reprints as main stories, it won't do the magazine any good. COMIX is not only Rosa and Barks... There are other designers. Very wise and correct what he answered Carl Barks himself. in the magazine Walt Disney Comics & Stories in 1989, when asked what course should that magazine take then? Reprints of his stories along with Flood Gottfredson? Or introduction and new designers?
In short, he says that his and Gottfredson's stories are good and wonderful, and he feels flattered by the readers' devotion, but the magazine He shouldn't be spent there! But publish new designers who need recognition. And that's because some of their stories, which we read today, can become classic in the future, as did Barks himself. And so they heard Barks. (Things also told in GreekComics by my dear friend PhantomDuck)
Finally, COMIX should not done a reprint magazine. I'm not saying, reprints are good when it comes to very old stories or stories that are hard to find. After all, if Rossa's stories want to be put in the magazine, let them be secondary and not steal the position of the main story. What is happening now and if it continues to happen, if our suspicions are verified, then they will drive away many people (and I am talking about the old readers). I think it's stupid, though, to drive out old readers when you can satisfy both sides. Rosa's stories are wonderful, and I say this as his great fan, but the way they are used and presented now in the magazine is the problem. What many of us expect from Kathimerini for Rosa is a decent library with texts and not reprints at COMIX.
According to the above... What do you think?
All previous presentations can be found Here..
COMIX, COMIX Wiki
This work is licensed Creative Commons Creator-Non-Trade Report- Not Derivatives 3.0 Non-imported.
22 Comments
Kriton
2 February 2016Τελικά, αρχίζω να πιστεύω ότι τα βόομ, ζόομ κλπ. δεν είναι κείμενα, που έμειναν αμετάφραστα, αλλά ότι τα έχουν επιλέξει οι Έλληνες συντάκτες συνειδητά. Σύμπτωμα ίσως της ξενομανίας, που κάνει πολλούς να νομίζουν ότι το ελληνικό ερωτηματικό είναι το «?» και, εν προκειμένω, να νομίζουν ότι το «μπουμ» στα Ελληνικά γράφεται «βόομ».
Όπως φαίνεται και από το άρθρο, στο οποίο βάζεις παραπομπή, στο πρωτότυπο δεν έλεγε “boom” (κομμάτια να γίνει, αν το άφηναν αμετάφραστο για λόγους οικονομίας) αλλά “blooey”, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος μπήκε στον όχι ευκαταφρόνητο κόπο, να επεξεργαστεί την εικόνα και να αλλάξει το “blooey” σε «βόομ»!
Ο χρωματισμός τής πρώτης ιστορίας δεν είναι ακριβώς ο ίδιος με του Κόμιξ 89. Π.χ., στο καρέ, που επέλεξα για το σημερινό ένα καρέ χίλιες λέξεις, στο νέο Κομιξ 19 ο γιακάς τού Χρυσοκούκη είναι άσπρος, ενώ στο Κόμιξ 89 έχει μια πιο σκούρα απόχρωση του χακί, που έχει το σακάκι του. Νομίζω ότι η επιλογή τού παλιού Κόμιξ ήταν καλύτερη, και γι’ αυτό επέλεξα να χρησιμοποιήσω το καρέ από εκείνο το τεύχος και όχι από το πιο πρόσφατο.
Τη ρήση τού Μπαρκς για τους νέους δημιουργούς τη διάβασα, όταν πρωτοδημοσιεύτηκε, και θα μου επιτρέψετε να πω ότι από τότε έχω ενστάσεις. Μπορεί ο Μπαρκς, από μετριοφροσύνη, να μη θεωρούσε ότι έκανε κάτι εξαιρετικό, πιστεύοντας ότι οι ιστορίες του δεν διέφεραν από αυτές των ομοτέχνων του. (Ήταν και η ερώτηση λίγο στημένη. Τι να απαντούσε, όταν τον ρώτησαν, αν θα έπρεπε να δημοσιεύονται και άλλες ιστορίες, εκτός από τις δικές του;) Όμως, οι τυπικές ιστορίες των άλλων δημιουργών, τουλάχιστον της βορειοευρωπαϊκής σχολής, τις οποίες αναδημοσίευε τότε η Gladstone, και στις οποίες αναφερόταν ο Μπαρκς, στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν και είναι σαφώς υποδεέστερες. Ναι, εκδοτικοί οίκοι, που έχουν τη δυνατότητα να παράγουν νέες ιστορίες, καλό είναι να το κάνουν, μπας και βρεθεί κάποιος νέος Μπαρκς. Όμως, οίκοι σαν την Gladstone τότε ή την Καθημερινή σήμερα, που δημοσιεύουν αποκλειστικά ανατυπώσεις ιστοριών άλλων εκδοτικών οίκων, έχουν την πολυτέλεια να επιλέγουν τις ιστορίες τους, οπότε θα πρέπει να περιορίζουν τις ιστορίες τους σ’ αυτές των νέων Μπαρκς.
Και για να μην τα βλέπουμε όλα ρόδινα, όσοι έχετε παλιά τεύχη τής χρυσής εποχής τού Κόμιξ, ρίξτε μια ματιά σ’ εκείνα τα τεύχη, που η βασική ιστορία τού Μπαρκς δεν έφτανε για να γεμίσει το τεύχος. Η συμπληρωματική ήταν κάποια ιστορία τής Egmont, παρμένη χωρίς ιδιαίτερο ψάξιμο, από κάποιο τεύχος τής Gladstone, και την οποία σε άλλους χώρους, αν δημοσιευόταν σήμερα, κάποιοι θα τη χαρακτήριζαν «σαβούρα». (Σ’ αυτόν τον χώρο, θα συνιστούσα να μην χρησιμοποιούμε τόσο ακραίες εκφράσεις. Ας τις πούμε υποδεέστερες ιστορίες ή ας πούμε, απλώς, ότι δεν μας αρέσουν, που θα είναι και η αλήθεια.)
komixwiki
2 February 2016Γεια σου Κρίτων! Όσο για τον όρο «σαβούρα» τον χρησιμοποίησα από εκνευρισμό και εάν είναι να το πούμε πολύ ευγενικά θα έλεγα πάρα πολύ υποδεέστερες ιστορίες. Όχι απλώς υποδεέστερες. Ακόμα, άλλο να έχει πολλές πολύ υποδεέστερες ιστορίες σε ένα τεύχος και άλλο μια. Όπως είπες τώρα έχουν την δυνατότητα να επιλέγουν ιστορίες. Δεν λέω θα έχουμε και κάποιες που δεν θα είναι καλές αλλά με μέτρο. Το τεύχος σαν τεύχος δεν άξιζε.
Όσο για τα κείμενα ναι το παρατήρησα αυτό που είπες. Δεν το έγραψα στο άρθρο βέβαια. Και πάλι δεν το θεωρώ σωστό. Ελληνικά σωστό. Μου φάνηκε κάπως.
Όσο για το χρωματισμό ναι δεν είναι όντως ακριβώς ίδιος. Το θεωρώ άσχημο για την εποχή που είμαστε να είναι κατώτερος και από τον χρωματισμό της Βιβλιοθήκης αλλά και σε κάποια σημεία από του ΚΟΜΙΞ 89.
Είναι μια εκδοχή ότι ο Μπαρκς μπορεί να είπε ότι είπε εξαιτίας της ερώτησης έτσι πως είναι διατυπωμένη αλλά δεν το νομίζω. Πιστεύω ότι ήθελε να δοθεί ευκαιρίας και σε άλλους δημιουργούς να γίνουν γνωστοί. Μπορεί κάποια στιγμή να βρεθεί ο νέος Μπαρκς αλλά οι εκδοτικές κιόλας δεν κάνουν και ιδιαίτερη προσπάθεια. (Σχετικά με δημιουργούς/ταλέντα έχω βρει στο φβ ένα άτομο που θα ήθελε πολύ να είναι δημιουργός κόμικς Ντισνευ και κάνει τις δικές του ιστορίες. Πρόκειται για τον Ted Johansson που το σχέδιο του είναι σαν ένας συνδυασμός του Μπαρκς και του Ρόσα θαρρώ. Βέβαια κύρια επιρροή του είναι ο Ρόσα. Αλλά από τις αιτήσεις που έχει σε εκδοτικές δεν του έχει ακόμα δοθεί η ευκαιρία..)
Τέλος, να ξαναπώ ότι με αυτή τη συνταγή το ΚΟΜΙΞ (σαν του ΚΟΜΙΞ #19) δεν θα πάει μπροστά! Και είναι κρίμα γιατί η νέα σειρά είχε κάποια πολύ ωραία τεύχη. Ελπίζω να αλλάξουν μυαλά.
Kriton
2 February 2016Πολύ καλό το σχέδιο του Johansson. Θα έλεγα ότι είναι ίδιο με του Barks. Δεν ξέρω αν αυτό είναι πρόβλημα, που το στυλ του δεν έχει κάτι το προσωπικά δικό του, αλλά με μόνο προσόν το σχέδιο, δύσκολα θα βρει δουλειά στην παραγωγή κόμικς, καθώς οι εκδοτικοί οίκοι έχουν ήδη τους σχεδιαστές, που χρειάζονται. Αυτό για το οποίο πάντα υπάρχει ανάγκη και με το οποίο κάποιος εκτός κυκλώματος μπορεί να μπει στον χώρο, είναι το σενάριο, όπως έγινε με τον Olaf Solstrand, του οποίου κάποιες ιστορίες διαβάσαμε στο νέο Κόμιξ. (Αν μας διαβάζετε, κύριε Αρχισυντάκτα, δημοσιεύστε την πρώτη του ιστορία και δεν θα χάσετε.) Αν δεν γράφει σενάρια ο ίδιος, θα μπορούσε ίσως να συνεργαστεί με κάποιον, ώστε να υποβάλουν τα σενάρια με τα δικά του σχέδια. (Αναγκαστικά θα πρέπει να είναι σκαριφήματα, αλλά μπορούν να είναι σε αρκετά καλή ποιότητα, ώστε να φαίνεται πόσο πιάνει το χέρι του.) Αυτό είναι, βέβαια, λίγο τζόγος, διότι, αν τους αρέσει η ιστορία, μπορεί να αγοράσουν το σενάριο και να βάλουν κάποιον άλλον να το εικονογραφήσει.
Corto
2 February 2016Σήμερα ήρθε τελικά τύπος(και μέρος των περιοδικών της προηγούμενης εβδομάδας), οπότε “πεινασμένος” καθώς ήμουν, ξεκοκκάλισα ΚΟΜΙΞ και Μίκυ Μάους σε χρόνο – μηδέν!
Χμ…
Άποψη, ε; Ναι…
Δεν ξέρω ακριβώς πως να περιγράψω αυτό που αισθάνομαι, αφού από την μια η κεντρική ιστορία για παράδειγμα είναι από τις αγαπημένες μου, ενώ από την άλλη διέκρινα κι εγώ ψεγάδια, συγκρίσεις αναπόφευκτες αν προτιμάτε, με τις προηγούμενες παρουσίες της ιστορίας, εντός και εκτός Ελληνικών συνόρων. Χρώματα και μεταφράσεις επιφωνημάτων(έως και παραποιήσεις), είναι ίσως τα πιο τρανταχτά μελανά σημεία, σε αυτή την έκδοση. Υπάρχουν κι άλλα όμως, που σίγουρα θα τα σκέφτεστε πολλοί. Η συμπλήρωση του τεύχους με μικρότερες ιστορίες(σε αριθμό σελίδων), και, την γενική εικόνα που βγάζει προς τα έξω. Μια εικόνα που χτυπάει καμπανάκια προειδοποιητικά…
Προσωπικά σαν αναγνώστης του περιοδικού, σε αυτή την νέα του σελίδα, όπως την αποκαλούν στην εκδοτική, δεν με γεμίζει ικανοποίηση η δημοσίευση ιστοριών που έχω διαβάσει αρκετές φορές, σε προηγούμενες εκδόσεις/μορφές. Είναι βήμα προς… τα πίσω. Δεν θα εμβαθύνω σε όλες τις τυχόν ανησυχίες που γεννά το τεύχος 19, προτιμώντας να τις κρίνω εκ του ασφαλούς σε 2-3 ακόμη μήνες. Για την ώρα πάντως είμαι επιφυλακτικός, ομολογώ.
Kriton
2 February 2016Χωρίς να αναφερθώ σε ονόματα, έχω την εντύπωση ότι έχεις επηρεασθεί από κάποια άτομα, που θεωρούν ότι το ιδανικό τεύχος πρέπει να περιέχει μόνο ιστορίες τού Μπαρκς και του Ρόζα, αλλά καθόλου Μπαρκς (που οι περισσότερες ιστορίες του είναι, κατ’ αυτούς, σαβούρες και αν δεν ήταν όλες, πάλι κατ’ αυτούς, αριστουργήματα, ούτε που θα τις κοιτάζαμε) ή Ρόζα.Με άλλα λόγια, άτομα που δεν ικανοποιούνται με τίποτα ή έτσι, τουλάχιστον, θέλουν να δείχνουν, μια και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι κάποιοι θα διάβαζαν το ένα τεύχος μετά το άλλο, μόνο και μόνο για να επαληθεύσουν ότι κανένα δεν τους αρέσει.
Διαβάζοντας το τεύχος χωρίς προκατάληψη, βρήκα όλες τις αδημοσίευτες ιστορίες πολύ ωραίες.
Πιο αδύναμη ήταν, ίσως, η τελευταία, που διηγήθηκε την υπόθεσή της κάπως βιαστικά, αλλά δεν παύει κι αυτή να ήταν καλή.
Η ιστορία με την… αδελφή τού Έρωτα ήταν πολύ όμορφη. Προφανώς μπήκε για τη γιορτή τού Αγίου Βαλεντίνου στις 14 τού μηνός.
Το σχέδιο στην ιστορία τού Βαν Χορν ήταν όντως κάπως αδύναμο, αλλά δεν ήταν και άσχημο. Αυτό, ίσως, που σε ξενίζει, είναι το ότι ο Μίκυ φοράει κοντό παντελονάκι, όπως τον σχεδίαζε κάποτε ο Γκότφρεντσον, κάτι το οποίο ο Βαν Χορν το κάνει συνειδητά, ως φόρο τιμής στον Αμερικανό δημιουργό. Το κοντό παντελονάκι δεν είναι η μόνη αναφορά στον Γκότφρεντσον. Το ίδιο είναι και οι καθηγητές Ecks, Doublex και Triplex, που εδώ αναφέρονται απλώς ως «οι τρεις επιστήμονες», οι οποίοι είναι δημιούργημα τού Γκότφρεντσον. Αν η ιστορία έλεγε «σενάριο Κάστυ», πιστεύω ότι δεν θα δυσκολευόμασταν καθόλου να το πιστέψουμε. Πολύ καλή ιστορία και γι’ αυτό συνοδευόταν από άρθρο.
Το τεύχος το καταβρόχθισα. Η μόνη ιστορία, που διάβασα, λες, από υποχρέωση, ήταν αυτή του Ντον, κι ας την θεωρώ την καλύτερή του. (Σίγουρα πολλοί θα διαφωνούν ως προς το τελευταίο. Εγώ διάβασα την ιστορία, όταν πρωτοδημοσιεύτηκε στην Αμερική, και την αίσθηση του να βλέπεις μια ιστορία ενός άγνωστου δημιουργού, η οποία ήρθε, λες, απ’ το πουθενά και έφτασε, αν δεν ξεπέρασε τις καλύτερες ιστορίες τού Μπαρκς, δεν την έχω ξανανιώσει. Όλες οι υπόλοιπες ιστορίες του είναι για μένα απλώς άλλο ένα αριστούργημα του Ντον…)
Corto
2 February 2016Ίσως να μην φάνηκε στο κείμενο μου, οπότε να το τονίσω στην απάντηση αυτή: το περιεχόμενο(οι ιστορίες δηλαδή), δεν με απογοήτευσαν(μερικώς με γοήτευσαν, θα έλεγα). Ήταν καλές. Δεν είπα άλλωστε το αντίθετο. Οι ενστάσεις μου δεν έχουν να κάνουν με την ποιότητα τους σαν σενάρια, ή δημιουργίες. Ούτε καν έκρινα το τεύχος. Απλά επιφυλάχθηκα για επιπλέον σχολιασμό σε 2-3 μήνες, έχοντας βγάλει ασφαλέστερα συμπεράσματα για την γραμμή πλεύσης της έκδοσης.
Όσοι διαβάζετε τις κριτικές μου, για παράδειγμα στον Νέο Μπλέκ, θα έχετε παρατηρήσει ότι δεν βιάζομαι να κρίνω. Δίνω χρόνο στο περιοδικό, γνωρίζοντας ή μαντεύοντας αν θέλεις, ότι θα επέλθουν αλλαγές στην ύλη του και, περιμένω για να μπορέσω να έχω καλύτερη άποψη. Το ίδιο έπραξα και σε αυτή την περίπτωση, του καινούργιου τεύχους του ΚΟΜΙΞ, που αν θυμάστε τις πρώτες λέξεις που χρησιμοποίησα στην αρχική μου τοποθέτηση, ήταν “το ξεκοκκάλισα”! Να προσθέσω ότι το ευχαριστήθηκα κι όλας. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι κοιτάζοντας το σαν τεύχος αποστασιοποιημένα, με ικανοποίησε το γεγονός των αναδημοσιεύσων. Είναι δύο διαφορετικές προσεγγίσεις πάνω στο ίδιο θέμα. Όσο για την επιρροή μου ή όχι από σχετικά σχόλια αναγνωστών, αυτή θα την χαρακτήριζα στο μέτρο εκείνο που δεν αλλιώνει την άποψη μου. Ανεπηρέαστος σημαίνει κάτι σαν παρθενογένεση, το οποίο με την σειρά του παραπέμπει σε ουτοπία.
komixwiki
2 February 2016Προσωπικά λατρεύω και Μπαρκς και Ρόσα. Οι αδημοσίευτες ιστορίες ήταν καλές για άλλο περιοδικό και όχι για το ΚΟΜΙΞ. Κρίνω πολύ πιο αυστηρά το ΚΟΜΙΞ από το Μίκυ Μάους. Ήταν επιπέδου Σουπερ Μίκυ.
Ιστορίες σχετικά με την γιορτή των ερωτευμένων έχουμε διαβάσει παλιότερα και ήταν ανώτερες. Το κατάλαβα ότι μπήκε για αυτό το λόγο. Δεν μου άρεσε το σχέδιο αλλά ούτε το σενάριο.
Ακόμη, η ιστορία με τον Μίκυ μου άρεσε που είχε το παντελονάκι του και έχει αναφορά στον Γκοτφρεντσον. Αλλά δεν μου άρεσε σαν ιστορία.. Είχε κενά. Η ιδέα όμως μου άρεσε αλλά όχι η διαχείριση της. Μου αρέσει πολύ ο Γκότφρεντσον και έχω διαβάσει το πρώτο τόμο που είχε βγάλει ο Τερζόπουλος στην Ελλάδα.
Όσον αφορά την ιστορία του Ρόσα την θεωρώ από τις τοπ του αλλά για μένα η καλύτερη είναι το Γράμμα από το σπίτι!
Στο ΚΟΜΙΞ γενικά έχουμε διαβάσει πολύ ανώτερες ιστορίες από αυτές που είδαμε στο τεύχος. Και για αυτό απογοητεύτηκα. Προσωπικά, ένιωσα λες και δεν διάβασα το ΚΟΜΙΞ αυτόν το μήνα.
Kriton
3 February 2016Νομίζω ότι έχεις απαιτήσεις από το περιοδικό, που δεν είναι δυνατόν να εκπληρωθούν. Ή θα πρέπει να δημοσιεύουν την αφρόκρεμα των ιστοριών τού Topolino, χαντακώνοντας το Μίκυ Μάους, που δεν είναι σωστό (είναι καλύτερα που ο Κάστυ επέστρεψε στο Μίκυ Μάους) ή θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν επιλογή από βορειοευρωπαϊκές ιστορίες, όπως κάνανε στο τρέχον τεύχος, οι οποίες είναι επιπέδου, που δεν σ’ αρέσει. Δεδομένου ότι για τις ιταλικές ιστορίες υπάρχει το Μίκυ Μάους εδώ και πενήντα χρόνια, ενώ για τις βορειοευρωπαϊκές ουσιαστικά δεν υπάρχει τίποτε, προτιμώ τη δεύτερη λύση. (Οι καλοκαιρινές εκδόσεις του Τερζόπουλου και το διμηνιαίο Super Μίκυ, ουσιαστικά δεν μετράνε, μια και περιέχουν λίγες και δευτέρας διαλογής ιστορίες. Διαφωνώ ότι οι ιστορίες τού νέου Κόμιξ αυτού τού μηνός είναι επιπέδου Super Μίκυ. Είναι πολύ καλύτερες.)
Σε παραπέμπω και πάλι στο σχόλιό μου για τα παλιά τεύχη τού Κόμιξ τής χρυσής εποχής του. Κι εκείνα δημοσίευαν ιστορίες, που δεν θα τις έβρισκες άξιες για δημοσίευση στο Κόμιξ.
Θα μου πεις, χάθηκαν οι παλιές κλασικές ιταλικές ιστορίες, που δεν έχουμε διαβάσει ποτέ στην Ελλάδα; Εκεί μάλλον υπάρχει πρόβλημα με τη σύμβαση με τη Ντίσνεϋ, γιατί αλλιώς θα είχανε ήδη αρχίσει να τις δημοσιεύουν, έστω για να βολιδοσκοπήσουν αν θέλει κάτι τέτοιο η αγορά. Όταν είχαν δημοσιεύσει μια ιστορία τού Κάστυ με τον Μπιπ Μπιπ, τους είχα γράψει, ζητώντας να δημοσιεύσουν τη διάσταση δέλτα, για να μάθουμε οι παλιοί, μετά από 47 χρόνια, τι είναι αυτός ο Μπιπ Μπιπ, με τον οποίον είχε ξεκινήσει το παλιό Μίκυ Μάους, και για να μην περιμένουν άλλα… 47 χρόνια οι νεότεροι. Τότε μού είχαν απαντήσει ότι, για τους λόγους, που είχα εκθέσει, ήδη είχαν την ιστορία στο πρόγραμμα. Από τότε έχει περάσει κανένας χρόνος, αλλά ούτε αυτή ούτε άλλη παλιά ιστορία δημοσιεύτηκε. Κάποιος λόγος πρέπει να υπάρχει, λοιπόν, πέρα από τη θέλησή τους.
komixwiki
3 February 2016Υπάρχουν άτομα που έχουν διαβάσει το περιοδικό και συμφωνούν μαζί μου. Τις απαιτήσεις αυτές δεν τις όρισα εγώ. Τις όρισε το ίδιο το ΚΟΜΙΞ, τόσα χρόνια. Ακόμα, δεν μίλησα για όλες τις ιστορίες αλλά για 4 κυρίως που είναι επιπέδου Σουπερ Μίκυ.
Και βέβαια υπήρχαν παλιά ιστορίες (στη χρυσή εποχή) που δεν άξιζαν να μπουν στο περιοδικό. Δεν διαφωνώ, αλλά δεν ήταν 4. Ήταν 1-2. (Σε τεύχος μιλάω) Και στα προηγούμενα τεύχη είχαμε αδύναμες ιστορίες αλλά δεν ήταν πάνω από 1-2 ανά τεύχος. Έχουν κιόλας ιστορίες να διαλέξουν. Και από νέες Ιταλικές και από πιο παλιές. Υπάρχουν ιστορίες διάφορων σχεδιαστών όπως του Πατ Μπλοκ. Με ένα σερφάρισμα στο inducks βλέπεις ότι υπάρχει πάρα πολύ υλικό. Ας μπαίνουν και οι ιστορίες 3 διαλογής αλλά πιο αραιά ή σε πιο λίγες δόσεις. Δε διαφωνώ ότι δεν ξέρουμε πως λειτουργούν τα πράγματα με τις ιστορίες αλλά πόσο περιορισμό έχουν πια;
Ακόμα νομίζω ότι μπερδεύεις κάποια πράγματα. Οι 2 ιστορίες που δεν μου άρεσαν και έβαλα 4 – 4,5 είναι διότι δεν μου άρεσε το σχέδιο και το σενάριο τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι άλλες ιστορίες βορειοευρωπαικές ιστορίες δεν μου αρέσουν. Δεν μπορούν κιόλας όλες οι ιστορίες να είναι καλές και να αρέσουν σε όλους. Εάν βάλω σε αυτήν με τον Κύρο ένα 6-7 τότε μια καλή ιστορία του Μπαρκς 10σέλιδη θα πρέπει να πάρει 15 στα 10; Γιατί στη βαθμολογία υπάρχει και 4 και το 5 και το 6 κοκ Θα σε ρωτήσω κάτι… Άξιζε πέρα από την ανατύπωση τα 3,50 ευρώ το τεύχος; Γιατί για μένα δεν άξιζε. Στη νέα σειρά έχουμε δει πολύ όμορφα τεύχη στα οποία πολλές φορές οι συνοδευτικές άξιζαν πέρα από την κύρια ιστορία. Μέχρι στιγμής καλά τα πήγαινε η Καθημερινή αλλά το τεύχος #19 δεν μου δείχνει την καλή εικόνα που έδειξαν τα υπόλοιπα 18 τεύχη.
Νόμιζα από τις τόσες κριτικές που έχω κάνει για τη νέα σειρά θα ήξερες πλέον πως κρίνω αλλά τελικά λάθος αντίληψη είχα. Όσο για τη Διάσταση Δέλτα ας περιμένουμε και θα δούμε διότι δεν ξέρουμε τι έχουν στο μυαλό τους. Σε απάντηση για τη Βιβλιοθήκη Σκάρπα και γενικά για τον Σκάρπα πριν ένα χρόνο είχαν πει ότι τον έχουν στο μυαλό τους αλλά για μελλοντική χρήση. Εάν το καλοσκεφτείς στην Ελλάδα μετά τον Ρόσα και τον Μπαρκς πιο γνωστός είναι ο Σκάρπα. Οπότε τον φυλάνε για πιο μετά. Τώρα έχουν περάσει στον Ρόσα από ότι φαίνεται.
Kriton
3 February 2016Γράφω συνειρμικά σε διάφορα θέματα, με αφορμή το σχόλιό σου.
Προσωπικά, δεν θυμάμαι ούτε μία ιστορία του Μπλοκ, ούτε καν αυτήν σε σενάριο του Μπαρκς (που τη θυμήθηκα, επειδή ήταν πρώτη στη λίστα, που έστειλες). Επίσης, αν περιοριστούμε σε αδημοσίευτες στην Ελλάδα ιστορίες, στις οποίες έγραψε το σενάριο, διότι καλό σχέδιο κάνουν πολλοί, η λίστα μπορεί φαινομενικά να μεγαλώνει. Όμως, επειδή υπάρχει και ο περιορισμός να μην είναι μικρές, αν εξαιρέσουμε τις μονοσέλιδες ιστορίες, η λίστα μικραίνει. Αν περιοριστούμε σε μεγαλούτσικες ιστορίες (οκτώ σελίδες και πάνω), η λίστα μικραίνει απελπιστικά και, αν περιοριστούμε σε μεγάλες ιστορίες (πάνω από δεκασέλιδες), μένουν μόνο τέσσερις! Δεν μπορείς να βασίσεις ένα περιοδικό σ’ αυτόν, λοιπόν, προσθέτοντάς τον στη χορεία των σταθερών σου συγγραφέων!
Πιστεύω ότι οι ιστορίες τού παλιού Κόμιξ, που δεν ήταν του Μπαρκς, ήταν όλες στο ίδιο επίπεδο με τις ιστορίες αυτού τού Κόμιξ. Τα τεύχη, που ήταν 100% εξαιρετικά, ήταν αυτά που δημοσίευαν μόνο δικές του, μεγάλες ιστορίες, που καταλάμβαναν όλο το τεύχος. Με τις μεγάλες ιστορίες τού Μπαρκς να έχουν εξαντληθεί, και με το Κομιξ να έχει πολύ περισσότερες σελίδες, πλέον, τέτοια τεύχη είναι αδύνατον να υπάρξουν.
Οι ιστορίες τού Μπαρκς, τις οποίες συνόδευαν, είναι που τους δάνειζαν την αίγλη τους, όπως ήταν οι βασικές ιστορίες τών πρώτων τευχών τού Μίκυ Μάους, που τους έδιναν τη δική τους αίγλη. Στις παρουσιάσεις εκείνων των παλιών τευχών, που είχαμε κάνει, φάνηκε πόσο δεύτερης και τρίτης διαλογής ήταν οι περισσότερες από τις συμπληρωματικές ιστορίες (όχι όλες—ενίοτε δημοσιεύανε ιστορίες τού Μπαρκς ως συμπληρωματικές!) ενώ υπήρχε και άφθονο άσχετο υλικό, το οποίο μάλλον είχε μείνει τότε αδιάβαστο, και την ύπαρξή του ούτε που θυμόμασταν. Αυτό που έχει μείνει στη μνήμη μας και ανεβάζει την ποιότητα εκείνων των τευχών στα ύψη, ήταν οι βασικές ιστορίες.
Για τις βορειοευρωπαϊκές ιστορίες, εγώ είμαι αυτός που θεωρεί ότι στο σύνολό τους δεν φτάνουν τις ιστορίες τού Μπαρκς. Ο λόγος είναι ότι προσπαθούν αυστηρά να τον μιμηθούν, παράγοντας μια από τα ίδια. Σταθερή ποιότητα, μεν, αλλά αναγκαστικά πάντα κάτω από το πρότυπο, που ακολουθούν. Σε αντίθεση, οι Ιταλοί παίρνουν ρίσκα, ακολουθώντας όποια κατεύθυνση τους περάσει απ’ το μυαλό. Συνήθως το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό, αλλά κάθε τόσο προκύπτει κάτι καλό (π.χ. Τζούνιορ Ντακ, μυστικός πράκτωρ Ντόναλντ Ντακ, Φαντομίας κλπ.) το οποίο προστίθεται στον κανόνα τους και τον εμπλουτίζει. Πολύ μεταβλητή ποιότητα, αλλά έτσι τους δίνεται η ευκαιρία για να πιάσουν το «άριστα».
Το πόσο θα έβαζα σε μια ιστορία του Μπαρκς, με δεδομένο ότι μου αρέσουν και οι ιστορίες άλλων δημιουργών, είναι δεδομένο: 9 με 10 στο 99% των περιπτώσεων, ενώ στις υπόλοιπες θα έβαζα πολύ υψηλότερη βαθμολογία, απ’ ό,τι θα έβαζα αν δεν είχε βάλει κι εκείνος το χεράκι του, για να βελτιώσει μια αδιάφορη ιστορία, που του έδωσαν να σχεδιάσει.
Έχω ξαναγράψει ότι δύσκολα θα έβαζα κάτω από πέντε σε μια ιστορία κόμικς τής Ντίσνεϋ, πράγμα το οποίο φαίνεται και από τις εβδομαδιαίες παρουσιάσεις μου, όπου σπάνια βάζω κάτω από έξι. Η κλίμακα δεν είναι γραμμική!
Αν δεν μου άρεσαν τα κόμικς τής Ντίσνεϋ στο σύνολό τους, δεν θα τα διάβαζα μετά μανίας. Έχω αμέτρητο άλλο υλικό για διάβασμα στη βιβλιοθήκη μου, που δεν θα προλάβω να το διαβάσω στο υπόλοιπο της ζωής μου. Όμως, δίνω προτεραιότητα στα κόμικς τής Ντίσνεϋ, διότι τα λατρεύω με πάθος. Πάθος για αυτό που είναι και όχι για κάτι άλλο, εξιδανικευμένο, που θα ήθελα να είναι, αλλά το βρίσκω σπάνια ή δεν το βρίσκω ποτέ.
Για μένα, λοιπόν, το τελευταίο Κόμιξ παραμένει ένα πολύ καλό τεύχος. Επιμένω ότι το διάβασες προκατειλημμένος, καθώς το είχανε θάψει στο greekcomics, πριν καν το διαβάσουνε. Φυσικά, δεν μπορώ να επιμείνω να σου άρεσε, ακόμα και αν το διάβαζες χωρίς προκατάληψη, όπως δεν μπορείς να επιμείνεις και συ να μη μου αρέσει ένα τεύχος, που το βρήκα πολύ καλό.
Για μένα, τα προβλήματα του τεύχους ήταν δύο: η ιστορία τού Ντον, που ξεκινάει κακό προηγούμενο με τις ανατυπώσεις, και η τιμή, που δεν θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη από αυτήν του Super Μίκυ και μάλλον θα έπρεπε να είναι μικρότερη, αφού το Κόμιξ έχει λιγότερες σελίδες. Στο βαθμό, που γνωρίζω, οι «καλές» ιστορίες (όπως και να ορίζεται αυτό) δεν κοστίζουν περισσότερο από τις άλλες, οπότε η αυξημένη τιμή τού περιοδικού είναι αφ’ ενός μεν εκμετάλλευση των αναγνωστών, αφ’ ετέρου δε δημιουργεί προσδοκίες από τους αναγνώστες για μια εξιδανικευμένη ποιότητα, οι οποίες είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν.
apetoussis82
3 February 2016<>
Οι προσδοκίες στις οποίες αναφέρεσαι πιστεύω ότι δημιουργούνται πρωτίστως από τον ίδιο τον τίτλο του περιοδικού. Μετά από ιστορία 25 περίπου χρόνων όπου για μια πολύ μεγάλη περίοδο το επιτελείο του περιοδικού κατόρθωσε να αποκτήσει ιδιαίτερο κύρος στο χώρο του και να εξυψώσει την ποιότητα της έκδοσης αυτής, οι Έλληνες αναγνώστες εξακολουθούν ακόμα να πιστεύουν ότι το ΚΟΜΙΞ ‘πρέπει’ να αντανακλά τη φήμη του ως το πλέον ποιοτικό περιοδικό και να ξεπερνά τις υπόλοιπες ελληνικές εκδόσεις Ντίσνεϋ σε ποιότητα, τόσο στις ιστορίες όσο και στο σύνολο/παρουσίαση του τεύχους.
Το γεγονός ότι η τιμή είναι πιο ακριβή από το αντίστοιχου μεγέθους Σούπερ Μίκυ ενώ οι σελίδες του Κόμιξ είναι πιο λίγες, αποδεικνύει περίτρανα ότι η νέα εκδοτική απλώς εκμεταλλεύτηκε το καλό όνομα του περιοδικού, χωρίς να έχει κάποιο μεσοπρόθεσμο πλάνο ώστε να κρατήσει την ποιότητα του περιοδικού σε σχετικά ψηλά επίπεδα.
Εφόσον το 2013 οι ελληνικές εκδόσεις Ντίσνεϋ είχαν υποστεί ριζικές αλλαγές, μπορεί να ήταν καλύτερα εάν η Καθημερινή απλώς δεν κρατούσε τον τίτλο αυτής της έκδοσης. Έτσι κι αλλιώς δεν χρησιμοποίησαν καν την ίδια αρίθμηση. Αλλά, η δόξα ή το χρήμα διαπλάθει μια οντότητα;
komixwiki
3 February 2016Ας συμφωνήσουμε στο ότι διαφωνούμε. Οι προσδοκίες μου δεν είναι άπιαστες. Πως δηλαδή ας μιλήσουμε μόνο για τη Β΄ Περίοδο τα προηγούμενα 18 τεύχη ήταν σχεδόν όλα σε πολύ καλό επίπεδο και τώρα το 19 ούτε καν φτάνει κάποιο σαν τεύχος. Ειδικά εάν κοιτάξουμε πέρα από την κύρια ιστορία. Τις 4 από τις 6 ιστορίες τις θεωρώ 3ης διαλογής.
Το ξέρω ότι σου είναι δύσκολο να βάλεις κάτω από 5. Βέβαια, δεν το θεωρώ σωστό διότι έτσι εξισώνεις αρκετές ιστορίες που ούτε 5 να μην άξιζαν. Σαφώς και η Βαθμολογία δεν είναι γραμμική. Απλά θέλω να πω ότι υπάρχει και η βαθμολογία και κάτω από το 5. Προσωπικά δεν έχω δυσκολία να βάλω κάτω από 5 εάν δεν μου αρέσει σχεδόν καθόλου κάτι.
Τον Πατ Μπλοκ πολύ σοβαρά τον πήρες… :p Ένα παράδειγμα ήταν. Μιλούσα για διάφορους δημιουργούς.
Όχι δεν διάβασα προκατειλημμένος το τεύχος και το έκρινα αυστηρά διότι καθόλου δεν με ικανοποίησε όπως τα 18 προηγούμενα της σειράς. Θα ομολογήσω ότι ήμουν επιφυλακτικός όσον αφορούσε τις 5 δεκασέλιδες. Ένιωσα ότι τα 3,50 ευρώ δεν έπιασαν τόπο όπως τις άλλες φορές που πήρα το περιοδικό. Είναι το τεύχος που είχε ιστορίες τις οποίες θα τις ξεχάσω μέσα σε μια βδομάδα. Σε σχέση με ότι έχουμε δει δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Να πεις ναι θα θυμάμαι το τεύχος για αυτές τις ιστορίες. Προσωπικά θα το θυμάμαι μόνο από το εξώφυλλο ή από τη στήλη που τα Γράμματα που μου άρεσε η ερώτηση που έγινε.
Όσο για την τιμή του Σουπερ Μίκυ έχει και παιχνίδια και κυρίως 4-5 δεκασέλιδες με μονοσέλιδες… Το ΚΟΜΙΞ έχει πιο μεγάλες ιστορίες,άρθρα κλπ αλλά βέβαια το 3,50 έχει μείνει από παλιά… Που το ενισχυμένο είχε 3,50 ευρώ. Δεν διαφωνώ ότι δε θα έπρεπε να ήταν λίγο πιο φθηνό όμως.
Kriton
4 February 2016Δεν εξισώνω τόσο τις ιστορίες, όσο έχω συναίσθηση ότι μπορεί να υπάρξουν και πολύ χειρότερες ιστορίες, τις οποίες δεν θέλω με τίποτε να τις εξισώσω με κάποια ιστορία Ντίσνεϋ, που απλώς δεν μου άρεσε, βάζοντάς τους τον ίδιο χαμηλό βαθμό. Διάβασε, ας πούμε κάποιες ιστορίες μη Ντίσνεϋ από το Γέλιο και Χαρά. Σχεδόν δεν διαβάζονται. Επομένως, αξίζουν μικρότερη βαθμολογία. Κι’ αυτές, όμως, έχουν καλό σχέδιο, άρα πρέπει να υπάρχει και ακόμα μικρότερη βαθμολογία από αυτή που τους αντιστοιχεί. Χρειάζεται δε εξοργιστικό σενάριο και απαράδεκτο σχέδιο, για να φτάσεις να βάλεις μηδέν.
Φυσικά, για κάποιον που δεν του αρέσουν τα κόμικς τής Ντίσνεϋ, όλα αυτά μπορεί να ισχύουν από την ανάποδη. Ένας λάτρης τού Spider-Man, ας πούμε, θα έλεγε ότι το σχέδιο στο Topolino δεν πιάνει μία μπροστά στο σχέδιο των κόμικς με τον Spider-Man, ενώ οι υποθέσεις των ιστοριών του είναι μόνο για τα παιδιά. Για κείνον, οι ιστορίες τού Spider-Man μπορεί να κυμαίνονται από το 5 έως το 10, ενώ οι ιστορίες τού Μίκυ και του Ντόναλντ να έχουν ως άριστα το 5.
Kriton
2 February 2016Μόλις έβαλα το τεύχος στο ράφι και πρόσεξα τη ράχη. Φέρνει κάτι σε στυλ βιβλιοθήκης τού Κόμιξ. Κάτι μου λέει ότι έχουμε το πρώτο τεύχος μιας νέας σειράς, πιθανόν με τις δώδεκα ιστορίες τού ημερολογίου, που ανέφερες.
komixwiki
2 February 2016Το θεωρώ άσχημο αυτό και θα σου πω τον λόγο. Εάν μπουν αυτές οι ιστορίες για 1 χρόνο, οι ανατυπώσεις, δεν βγει σε καλό γιατί έτσι κοροϊδεύεις σαν εκδοτική τον παλιό αναγνώστη. Άμα, το 2017 σου έχουν σε έκδοση τη Βιβλιοθήκη Ρόσα θα την πάρουμε ενώ οι ιστορίες του μπήκαν στο ΚΟΜΙΞ. Ακόμα με αυτόν τον τρόπο δεν δίνεται η δυνατότητα να μπουν καλές ιστορίες νέων δημιουργών…
tsaklas400
3 February 2016Ξαναγράφω εκ νέου το σχόλιο αυτό, πριν το έχασα από λάθος.
Έλεγα λοιπόν, ότι η αναδημοσιεύση είναι απαράδεκτη κατ’εμέ. Ο Γιος του Ήλιου είναι σίγουρα μια εξαιρετική ιστορία, το θέμα είναι όμως, σε ποιους απευθύνεται αυτή την στιγμή; Στους πεντάχρονους νέους αναγνώστες του Κόμιξ που δεν έχουν ξαναπιάσει τεύχος στα χέρια τους; Γιατί πιστεύω όλοι οι υπόλοιποι τακτικοί αναγνώστες των Κόμιξ Disney έχουν σίγουρα διαβάσει την ποιοτικότατη αυτή ιστορία χιλιάδες φορές σε διαφορετικές εκδόσεις! Είναι δυνατόν να λέμε αρχικά ότι θα δημοσιεύουμε μόνο νέες ιστορίες και τελικά να κάνουμε επανεκδόσεις τέτοιων ιστορίών που με μια επίσκεψη σε οποιδήποτε βιβιλιοπωλείο βρίσκονται; Εγώ θυμάμαι ότι επανεκδόσεις επί Τερζόπουλου γινόντουσαν εξαιρετικά σπάνια, με ιστορίες που βρίσκονταν τότε μόνο στην πρώτη εξάδα του παλαιού Κόμιξ, που κυκλοφορήσε το 1988-89! Και πάλι όμως, ήταν κατακριτέτο από μερικούς, φανταστείτε τώρα, 2 επανεκδόσεις στην σειρά βλέπουμε… Έφτασα κι εγώ στην θλιβερή διαπίστωση ότι πάνε με την σειρά του ημερολογίου, ας ελπίσουμε να μην ισχύει. Είναι τραγικό να ποντάρουμε στις παλιές ιστορίες επειδή δεν έχουμε τι να βάλουμε, λίγο ψάξιμο θέλει, δεν πιστεύω ότι αδυνατούν να το κάνουν. Ειδικά παλιές ιστορίες πχ Γκότφρεντσον δεν έχουμε δει σχεδόν ποτέ στην χώρα μας, αν υπάρχει θέμα με τα δικαιώματα δεν το γνωρίζω πάντως δεν μπορεί να είναι αδύνατο να διευθετηθεί και η μόνη λύση που σκέφτηκαν είναι να δημοσιεύσουν για ΤΡΙΤΗ φορά στην Ελλάδα τις ιστορίες του Ρόσα… Αν είναι έτσι, να δημοσιεύσουμε ξανά όλες τις καλές ιστορίες και να καταλήξουμε με μια έκδοση ισάξια των “Κλασικών” του Τερζόπουλου…
Να περάσουμε στις άλλες ιστορίες τώρα. Θεωρώ ότι ο @komixwiki υπήρξε ιδιαίτερα αυστηρός κριτής.
Η ιστορία με τον Μίκυ προσωπικά μου άρεσε. Το σχέδιο έπασχε, αλλά αυτό δεν μειώνει το εξαιρετικά πρωτότυπο και καλό σενάριο που είχε. Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, ο Νόελ Βαν Χορν μας προσφέρει πάντα ιστορίες πρωτοφανείς και ενδιαφέρουσες, όπως ετούτη εδώ… Είναι γεγονός ότι φαντάζει με μια πρώτη ανάγνωση αρκετά περίπλοκη, όμως αυτή η σουρρεαλιστικότητά της είναι που την κάνει να ξεχωρίζει κατά την γνώμη μου. Το αρνητικό της ιστορίας είναι η συνήθης εξύψωση των ικανοτήτων του Μίκυ Μάους… Για άλλη μια φορά, ο Μίκυ παρουσιάζεται ως ένας άτρωτος χαρακτήρας, ο οποίος με τις εξαιρετικές πνευματικές του ικανότητες μπορεί να αντιμετωπίσει ακόμα και μια μηχανή που ελέγχει το υποσυνείδητό του! Προτιμότερο θα ήταν να είχε βοηθηθεί από κάποιον άλλον, δεν είναι κακό να εμφανιστεί και λίγο ανθρώπινος όπως τον έχουμε συνηθίσει σε τόσες άλλες ιστορίες, όπου κάνει λάθη και γκάφες, χωρίς να αναιρείται η αδιαμφισβήτητη υψηλή νοημοσύνη και η οξυδέρκειά του…
Σχετικά με τον Κύρο, ήταν σαφώς μια μέτρια ιστορία, της οποίας όμως την ύπαρξη μπορώ να δεχτώ με την πρόφαση του ερχομού του Αγιού Βαλεντίνου…
Η ιστορία “Ενα Ατρόμητο Παπί” δεν ήταν τόσο κακή, απλά έχουμε πάλι να κάνουμε με την υποτίμηση του Ντόναλντ. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ακόμη και ο μεγάλος Ντον Ρόσα τον έχει γελοιοποιήσει πολύ χειρότερα, παρουσιάζοντάς τον ως έναν αμόρφωτο, απαθή, αδιάφορο και οκνηρό τύπο…
Αυτά από εμένα. Πιστεύω ότι κακώς έκρινες τόσο σκληρά το τεύχος, εμένα η ποιότητα των ιστοριών δεν μου φάνηκε πολύ διαφορετική από όσες ιστορίες έμπαιναν στο παλιό Κόμιξ μετά το 2000. Από το να μπαίνουν συνέχεια ιστορίες Ιταλών που μπορούν κάλλιστα να βελτιώσουν την ποιότητα του “Μίκυ Μάους”, προτιμώ να βλέπω τέτοια τεύχη, χωρίς φυσικά άλογες αναδημοσιεύσεις, οι οποίες κατά την γνώμη μου πρέπει να επικριθούν πολύ περισσότερο από το υπόλοιπο περιεχόμενο.
komixwiki
3 February 2016Οι Ιταλικές ιστορίες είναι και αυτές ιστορίες και εκείνες που αξίζουν πολύ καλό είναι να μπαίνουν στο ΚΟΜΙΞ και όχι στο Μίκυ Μάους. Μιλάω, κυρίως για τις καλές ιστορίες του Κάστυ, Μοττούρα κλπ
Ήμουν αυστηρός με τις ιστορίες διότι για μένα ήταν πέρα από την αναδημοσίευση το τεύχος. Ακόμα, σύγκρινα το τεύχος με τα υπόλοιπα 18 της σειράς και μου φάνηκε φτωχό. Δεν ένιωσα ότι τα 3,50 ευρώ που έδωσα ότι έπιασαν τόπο. Ήμουν περίεργος να δω το υπόλοιπο τεύχος πέρα από την ανατύπωση και από την αρχή ήμουν επιφυλακτικός διότι πίστευα ότι 5 δεκασέλιδες θα κουράσουν…
Η ιστορία με τον Μίκυ όπου το σχέδιο με εκνεύρισε αρκετά αλλά και το πως έκανε ο Μίκυ αλλά και το κερασάκι στην τούρτα ήταν αυτό που είπες η άτρωτη θέληση του. Εάν την ιστορία την είχε γράψει κάποιος σαν το Κάστυ ή τον Σκαρπα (όταν ζούσε) τότε θα ήταν πολύ καλύτερη. Ο Βαν Χορν δεν ξέρει να διαχειριστεί καλά τον Μίκυ. Ξαναλέω ότι μου άρεσε η ιδέα αλλά καθόλου η διαχείριση της.
Όσο για την ιστορία με τον Ντόναλντ τη θεώρησα υπερβολική! Ο Ρόσα ναι έχει παραστήσει τον Ντόναλντ όπως είπες όμως ο φόβος του ήταν υπερβολικός. Προσωπικά δεν μου άρεσε που το έκανε αυτό σε κάποια σημεία του ο Ρόσα αλλά αυτό που ο Ντόναλντ φοβάται και την σκιά του δεν…
Η ποιότητα των 4 ιστοριών για μένα ήταν πάρα πολύ μέτρια. Και ήταν και αρκετά κουραστικές.
Όσο για την ανατύπωση δεν θα πω κάτι διότι τα έχω πει παραπάνω.
tsaklas400
3 February 2016Οκ κατανοώ την αποψή σου και είναι σεβαστή. Σχετικά με τις Ιταλικές ιστορίες, θα έπρεπε να διαχωριστούν 5-6 καλές να πάνε στο μηνιαίο Κόμιξ και όλες οι υπόλοιπες εξίσου καλές να μπαίνουν στο εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους αντί να διαβάζουμε ό,τι λάχει από ένα αυτούσιο Topolino, όπως κάνουν.
komixwiki
3 February 2016Σε αυτό θα συμφωνήσω. Έτσι το εννοώ και εγώ. Είναι και το σωστό κιόλας.
Kriton
3 February 2016Αν μη τι άλλο, το τελευταίο Κόμιξ προκάλεσε έντονες συζητήσεις. Κάτι είναι κι αυτό!
komixwiki
3 February 2016Είναι λογικό πάντως… Θα προκαλούνταν έτσι και αλλιώς συζητήσεις και για την ανατύπωση…
Σπυρος Γαμβρουλης
4 February 2016Εμενα προσωπικα η πρωτη ιστορια ,που δεν την εχω ξαναδιαβασει ,μου αρεσε αρκετα σε ολους τους τομεις ( σεναριο ,σχεδιο,χρωματισμος) οσο για τις υπολοιπες ιστοριες αν και δεν ηταν τιποτα σπουδαιο τις βρηκα και αυτες καλες.Αυτη με τον μικι πιστευω οτι ηταν η δευτερη καλυτερη αν και εγω θα προτιμουσα διαφορετικη διαχειριση της ,δεν καταλαβα πως στο καλο στο τελος ο μικι καταφερε να ξαναπαρει χωρις καμια βοηθεια τον ελεγχο του εαυτου.Τσεπα ελπιζω και εγω οτι το επομενο τευχος οτι θα ειναι καλυτερο.